W ostatni dzień stycznia seniorzy z Adullam postanowili zażyć karnawału i wybrali się na tańce. Ale zadanie mieli poważniejsze – ćwiczyć całe ciało. To pierwsze zajęcia z cyklu, dzięki któremu mają się rozkręcić, nabrać wigoru i sprawności. Czy spodobały się uczestnikom? Nawet bardzo. Jasna sprawa, że przy tańcach, nawet takich połączonych z gimnastyką, musiała być muzyka. Choć nowoczesna – żaden tam Karel Gott czy Helena Majdaniec – podziałała na zebranych niczym impuls elektryczny. Co prawda nie od razu i nie na wszystkich, ale zareagowała na nią większość członków Klubu Seniora „Złote Lata” działającego przy Fundacji Chrześcijańskiej „Adullam”. Panie i panowie ruszyli przez naszą salę gimnastyczną tanecznym krokiem, kręcąc biodrami i wymachując ramionami. – Angażujemy wszystkie grupy mięśni i stawy. Bo chodzi o to, by przy okazji tańczenia ćwiczyć mobilność w ogóle – tłumaczy prowadząca zajęcia Alicja Róża. Pierwsza lekcja trwała, jak w szkole, 45 minut. – Ale pomalutku, nie na siłę będziemy ten czas wydłużać – zapowiada instruktorka. Jej plan to dwie godziny raz w tygodniu. A może i częściej.Seniorzy raczej nie będą się opierać tym zamierzeniom, bo z sali gimnastycznej wyszli uśmiechnięci i przyjemnie ożywieni. Działanie współfinansowane przez gminę Miasto Częstochowa w ramach zadania publicznego „Prowadzenie Centrum Aktywności Obywatelskiej dzielnic Centrum (Śródmieście) i Stare Miasto w Częstochowie przy ul. Krakowskiej 34”.

Rysunek, filmy, zdjęcie i spisane opowieści – tak dzieci udokumentowały swój udział w wielkim przedsięwzięciu ogłoszonym przez fundację Adullam. Polegało ono na tym, by w grudniu podzielić się swoimi prezentami z kimś, kogo Mikołaj nie obdarował. Nagrody dla uczestników ufundowała firma Cemex. Zadaniu temu daliśmy formułę konkursu. Był organizowany pod hasłem „Dzielę się” i towarzyszył naszej akcji „Mikołaj z ulicy Krakowskiej”. Dzieci biorące w niej udział stawały przed dostojnym świętym. Dostawały prezenty, a razem z nimi pustą torbę. Kto włożył do niej coś ze swojej paczki i podarował komuś, kogo Mikołaj nie odwiedził, automatycznie zaczynał grać w „Dzielę się”. Musiał tylko moment dzielenia się sfilmować, sfotografować, narysować albo opisać i prace te przysłać do Adullam. Czekały nagrody ufundowane przez firmę Cemex Polska: aparaty fotograficzne Canon do robienia zdjęć błyskawicznych oraz gry planszowe i karciane. Zgłoszenia oceniła kapituła konkursowa. Jej werdykt opublikowaliśmy 17 stycznia, zwycięzcy konkursu zostali powiadomieni o nagrodach i już je odebrali. Przyszedł czas, by ich pokazać światu, wraz z docenionymi pracami. Emilian Kłudka narysował, jak dzieli się swoją paczką z siostrą Amelką, dziadkami i mamą. Wygrał zestaw złożony z aparatu fotograficznego i gry planszowej „W obiegu”, przybliżającej zasady zasady gospodarki obiegu zamkniętego. Takie same nagrody kapituła konkursowa przyznała Nadii Rosiak. Nadia podzieliła się swoją paczką z panem Markiem, który przychodzi do fundacji Adullam; moment ten sfilmowała jej mama. Julia Gutkowska to kolejna zdobywczyni kompletu nagród. Dziewczynka postanowiła opowiedzieć samemu Mikołajowi, z kim i jak się dzieliła. Wybrała formę listu, ale również skorzystała z pomocy mamy, dyktując jej swoją historię. Julka co prawda umie już pisać, ale jeszcze nie czuje się pewnie w większych formach literackich.Oto tekst Julii:„Kochany Mikołaju, mama powiedziała, żeby napisać do Ciebie, że podzieliłam się Twoim prezentem z panią babcią Anią. Pani babcia ma psa Kluska. Kluska jest śmieszny, szczeka tylko trochę i to z nim chciałam się podzielić prezentem, ale mama mówi, że mu nie wolno dawać słodkiego. Ale że mogę wybrać coś z mojej paczki dla pani babci Ani. Dałam jej takie kolorowe galaretki w dużym pudełku i ciasteczka w mniejszym. Chciałam jej też dać książkę od ciebie, ale mama mówi, że taką książkę to pani babcia Ania już na pewno ma, bo to taka święta książka i wszyscy dorośli ją już mają.Mama dała mi torebkę pomalowaną w Mikołaja, żeby zapakować rzeczy dla pani babci Ani. A dziadek powiedział dajcie kobicie jeszcze jakąś kawę albo co, niech sobie popije, bo jej cukier skoczy. Patrzyłam potem, czy inne cukierki od ciebie też skaczą, ale nie skakały.U pani babci Ani byłyśmy razem z mamą. Pani babcia Ania się popłakała i mówiła wnusiu kochana ależ ty kochana jesteś i też mi dała czekoladę i rozmawiały z mamą, a ja się bawiłam z Kluskiem i było bardzo fajnie.Jak za rok mi coś dasz, to włóż do paczki takie coś, żebym mogła dać Klusce. Bo pani babcia Ania już dostała, a on nie, więc trzeba wyrównać.Będę grzeczna.Julka.PS Wiadomość od dziadka: to mama spisała całość, starając się wiernie oddać przekazaną treść, łącznie z niewstawianiem przecinków tam, gdzie tekst był dyktowany jednym tchem :-)”. Firma Cemex Polska przekazała nam również gry dla wyróżnionych uczestników konkursu. Z nich utworzyliśmy komplety: karciana gra Dobble i planszowa gra „W obiegu”. Jury uznało, że dostaną je Alicja Baron, Antonina Mysłek oraz kuzynki Natalka Kisiołek i Gabrysia Hejduk. Alicja napisała wierszyk o obdarowaniu prababci Heni. Oto on:„Był śnieg, ciasteczka, słodycze i cacaoRadości tyle aż w sercu miejsca małoWitał nas Mikołaj wręczając paczkiSłodycze, waty, galaretki i inne smaczkiKolędy z głośnika płynęły błogoKażdy do drugiego mówił miłe słowoElfy dzwoneczkami dzwoniły wesołoBiały śnieg padał, dzwony wokół biłyNastrój był podniosły i pachnący laskiemJakby cały świat otulony był dobra blaskiemW domu przy choince babcia siedzi cichutkoPodeszłam do niej wolniutkoBabciu zobacz jaką paczkę dostałamAle część cukierków już rozdałammam twoją ulubiona watę cukrowąSłodką kolorową i taką różowąDałam babci paczkę ze słodkościamiWyciągałyśmy to wszystko z radosnymi uśmiechamiPróbowałyśmy tofików, batoników i karmelkówPtasiego mleczka, drażetek i żelkówTyle ten Mikołaj nam sprawił radościWniósł w nasz świat tak dużo słodkości i jasnościDobro nas otacza, Ty o mnie ja o Ciebie dbamLudzie dzielą się czym mają nikt tu nie jest sam”. Antonina Mysłek przysłała zdjęcia, jak dzieli się słodyczami ze swoją najlepszą koleżanką Agatką, z którą przyjaźni się od 10 lat. Natomiast Natalka Kisiołek i Gabrysia Hejduk rozdzieliły zawartość paczek od Mikołaja między dziadków, wujostwo i kuzynostwo. Obdarowani nakręcili z tej okazji film i on właśnie wziął udział w konkursie.

Trwało to ponad dwie godziny. To znaczy tyle czasu pracowaliśmy przed kamerą. A potem trwał montaż. Wreszcie całość jest gotowa. Możemy podbijać świat i… serca podatników. https://youtu.be/xMML_ZXTZlI?si=JogVh9e6EtL34Rc3 Spot zachęca do przekazania 1,5 proc. podatku na rzecz naszej fundacji, by wesprzeć jej działania. Wszyscy w nim są prawdziwi. Główna bohaterka filmu, tracąca grunt pod nogami, naprawdę przychodzi do Adullam, bo od lat należy do Klubu Seniora „Złote Lata”. To pani Krysia. Łapanie jej i wygłaszanie reklamowego hasła wzięli na siebie autentyczni pracownicy fundacji, Asia, Arek i Łukasz.  Zadania te wcale nie były łatwe. łatwe. Próby, duble i zmiany koncepcji artystycznej trwały ponad dwie godziny. Nasza aktorka niezliczoną liczbę razy ćwiczyła bezpieczną utratę równowagi, fachowo asekurowana. Przy czym ekipa ubezpieczająca musiała pozostać niewidoczna dla obiektywu. Hasło promocyjne trzeba było co i raz wygłaszać od nowa, żeby je ładnie zgrać ze sceną w tle.  Wreszcie udało się skompletować materiał wideo. Ale czekała nas jeszcze narada nad muzyką.  Skoro już przy tym jesteśmy, wspomnijmy o profesjonalistach odpowiedzialnych za produkcję. Realizacja filmu: RM Group – Filmy Reklamowe i Wideo na Social Media  www.rmgroup.com.pl. Reżyseria: Mateusz Nawrot / RM Group. Zdjęcia: Robert Nawrot / RM Group. Montaż i dźwięk: Mateusz Nawrot / RM Group.  Oto efekt finalny. Jak myślicie, podbijemy tym spotem świat i serca podatników? Cóż, jeśli chcesz pomagać ludziom tak jak my, a spodobał Ci się nasz filmik, wypełniając PIT zatrzymaj się przy rubryce „Przekazanie 1,5% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego (OPP)”. I wpisz do niej nasz numer KRS: 0000067093. A tu mamy poradnik, gdzie wpisać KRS przy wypełnianiu PIT:https://adullam.pl/1ipol-procent/

Wiadomo, że kot plus aparat fotograficzny równa się mania robienia zdjęć. Również artystka Joanna Sidorowicz – gdy gdzieś wypatrzy kota – cyka bez wytchnienia. Zaprasza: zróbcie to samo, a urządzimy wystawę. Wystawa ma już tytuł – „Kota strofa”. Ma ustaloną datę wernisażu – 17 lutego 2025. I miejsce – siedziba Fundacji Chrześcijańskiej „Adullam” w Częstochowie przy ul. Krakowskiej 34. Obok prac Joanny Sidorowicz znajdzie się tam kilka zdjęć zrobionych przez osoby, które wezmą udział w naszym konkursie. Rzecz w tym, by sfotografować jakiegoś kota – własnego, cudzego, wolno  żyjącego – wszystko jedno. Albo kilka kotów. Zdjęcia w formie cyfrowej (maksymalnie pięć) wystarczy przysłać do 10 lutego na adres konkurs@adullam.pl. Uwaga, w tytule e-maila z pracą konkursową należy wpisać hasło konkursu, tj. „Kota strofa”, a w treści – imię i nazwisko autora pracy oraz kontaktowy numer telefonu. Zdjęcie ma być zrobione aparatem fotograficznym lub telefonem. Prosimy o przesłanie go jako pliku w formacie jpg, niepoddanego nadmiernej obróbce cyfrowej, w rozdzielczości, gdzie krótszy bok ma przynajmniej 2048 pikseli. Data zrobienia zdjęcia nie ma znaczenia. Do e-maila z pracą konkursową należy też podpiąć załącznik do regulaminu konkursu (obydwa te dokumenty publikujemy na stronie adullam.pl). Załącznik trzeba pobrać, wydrukować, wypełnić, podpisać, zeskanować lub sfotografować i przysłać do nas razem z uwiecznionym kotem. Wszystkie prace obejrzą członkowie kapituły konkursowej na czele z Joanną Sidorowicz. Najlepsze, najciekawsze, najpiękniejsze zawisną obok jej własnych dzieł na wystawie „Kota strofa”. A ich autorzy dostaną zaproszenie na wernisaż. Okazją do urządzenia wystawy i konkursu jest Dzień Kota obchodzony w Polsce 17 lutego. Będzie to już kolejna ekspozycja prac Joanny Sidorowicz w Adullam. Poprzednia skupiała się na częstochowskiej architekturze. Bo artystka, choć urodzona we Wrocławiu, z Częstochową związała swoje prywatne i zawodowe życie. I właśnie w Częstochowie, a dokładnie to w jej okolicach, bo w Lelowie, znalazła inspirację dla tematu najbardziej chyba charakterystycznego dla jej twórczości. Tym tematem jest wielokulturowość. Artystka realizuje go głównie w dwóch wielkich cyklach, tworzonych od lat. Jeden gromadzi zdjęcia chasydów, drugi prezentuje Podlasie. A koty? Wygląda na to, że są uwieczniane, kiedy tylko nawiną się Joannie Sidorowicz przed obiektyw. Regulamin konkursu RODO i klauzula informacyjna

Kapituła konkursowa oceniła prace przysłane na konkurs „Dzielę się” organizowany przez Adullam. Już wiadomo, kto wygrał aparat fotograficzny, a kto grę planszową. W konkursie brały udział dzieci uczestniczące w naszej grudniowej akcji „Mikołaj z ulicy Krakowskiej”. Razem z torbą pełną prezentów dostawały drugą torbę, pustą, i kupon z informacją, co trzeba zrobić, żeby zagrać w „Dzielę się”. A trzeba było – po pierwsze- ofiarować coś ze swojej paczki komuś, kogo Mikołaj nie odwiedził. Po drugie, moment dzielenia się sfilmować, sfotografować lub narysować. Kto nie czuł się mocny w dziedzinie wizualnej, mógł opisać, komu i co sprezentował. A na koniec wystarczyło przysłać te prace do Adullam. Wszystkie zgłoszenia podzieliliśmy na filmy, zdjęcia i rysunki oraz teksty. Z każdej kategorii wybraliśmy po dwie propozycje finałowe. Pochylili się nad nimi członkowie kapituły konkursowej w liczbie pięciu. Nie są zawodowo związani z fundacją, wszyscy jednak należą do naszych przyjaciół i partnerów. Nie było łatwo, narady trwały długo. Ostatecznie jednak werdykt zapadł. Komplety nagród (każdy jest złożony z aparatu fotograficznego Canon do robienia zdjęć błyskawicznych oraz gry planszowej „W obiegu”, przybliżającej zasady gospodarki), ufundowane przez firmę Cemex Polska, otrzymują:– Emilian Kłudka; narysował, jak dzieli się swoją paczką z siostrą Amelką, dziadkami i mamą,– Nadia Rosiak; podzieliła się swoją paczką z panem Markiem, który przychodzi do fundacji Adullam na obiady; moment ten sfilmowała jej mama;– Julia Gutkowska; sama pisze jeszcze nie bardzo sprawnie, podyktowała więc mamie opowieść o tym, jak podzieliła się słodyczami ze swoją sąsiadką, panią Anią. Firma Cemex Polska przekazała nam również gry dla wyróżnionych uczestników konkursu. Z nich również utworzyliśmy komplety: Dobble i traktująca o gospodarce gra „W obiegu”. Jury uznało, że dostaną je:– Alicja Baron, autorka wierszyka o obdarowaniu prababci Heni;– Antonina Mysłek; przysłała zdjęcia, jak dzieli się słodyczami ze swoją najlepszą koleżanką Agatką, z którą znają się i przyjaźnią nieprzerwanie od 10 lat;– kuzynki Natalka Kisiołek i Gabrysia Hejduk; zawartość paczek od Mikołaja z ulicy Krakowskiej rozdzieliły między dziadków, wujostwo i kuzynostwo, a obdarowani nakręcili z tej okazji entuzjastyczny film. Serdecznie dziękujemy za starania wszystkim dzieciom, osobom, które zostały przez nie obdarowane, a także rodzicom pomagającym w przygotowaniu prac konkursowych (to oni przecież filmowali i trzaskali zdjęcia). Dziękujemy też kapitule konkursowej i fundatorowi nagród, firmie Cemex Polska. Zapraszamy po odbiór nagród – do siedziby Adullam przy ul. Krakowskiej 34 w Częstochowie, od poniedziałku do piątku w godz. 10-18 lub w innym terminie po umówieniu się na telefon 34 365 38 30.

Od 10 stycznia punkt pomocy dla osób uzależnionych od alkoholu prowadzony przez Adullam działa w nowym pomieszczeniu. Uczestników zajęć przyjmuje terapeuta Wiesław Kieras. – Nie będzie bolało – zapewnia. Nasz terapeuta podkreśla, że punkt pomocy i klub abstynencki „Droga do wolności” stworzone zostały w Adullam w odpowiedzi na potrzeby zgłaszane przez osoby przychodzące do fundacji: – Do klubu zapraszam osoby, które już wyszły z choroby alkoholowej i chcą wytrwać w trzeźwości. A na spotkania indywidualne wszystkich, których ta choroba wciąż gnębi, a którzy pragną wyleczenia. To szansa, by odzyskać zdrowie, rodzinę i przyjaciół, generalnie naprawić relacje z ludźmi, wrócić do normalności i uratować się od zguby. Alkoholizm przecież niszczy nie tylko zdrowie, ale całe życie. Co szczególnie ważne, zaproszenie obejmuje każdego, kto potrzebuje pomocy. Nie musi być beneficjentem Adullam. Podstawową formą terapii będą rozmowy. – Na początek na pewno, musimy się przecież poznać – tłumaczy Wiesław. Ma 30 lat doświadczeń w pracy z uzależnionymi od alkoholu. Spotkania punktu pomocy planowane są w każdy pierwszy i trzeci piątek miesiąca od godz. 16 do 18 oraz w każdy czwartek i piątek, w godz. 10-16. Nasz terapeuta czeka w pokoju nr 3 budynku przy ul. Krakowskiej 34 (wejście od podwórka). Prosi, by wcześniej umawiać się telefonicznie – 510 296 924. Działanie finansowane przez gmina Miasto Częstochowa w ramach zadania publicznego „Prowadzenie Klubu Abstynenta Droga do Wolności”.

Dzieci szeptały do talerza anteny satelitarnej, sprawdzały (bezpiecznie!) jak łaskocze prąd, zaśmiewały się na widok własnych głów na… talerzu pośrodku stołu. A potem poleciały w kosmos. Tyle atrakcji przyniosła im całodzienna wyprawa do Eksperymentarium i Planetarium w Łodzi. Wyjazd stanowił niejako ciąg dalszy Bożego Narodzenia, bo odbył się zaraz po nim, 28 grudnia. Bladym świtem autokar powiózł ku Łodzi grupę ze świetlicy „Życie poza szkołą”, prowadzonej przez Adullam. Grupę złożoną z dzieci młodszych i starszych, a wszystkich spragnionych rozrywki. Na miejsce dotarli o godz. 10. Na początek ruszyli do Eksperymentarium, które działa na terenie łódzkiej Manufaktury. Po jego atrakcjach najpierw oprowadzali ich przewodnicy, a potem nasze dzieci ze wszystkimi eksperymentami miały możliwość zmierzyć się osobiście – w rozbieganych po Eksperymentarium, pochłoniętych rozwiązywaniem zagadek grupach konkursowych.Bawiły się super, nabywając przy okazji sporo praktycznej wiedzy z dziedziny podstaw fizyki. Optyka? Proszę bardzo. Wystarczy wejść do tego pudła i wystawić głowę przez dziurę. A reszta wycieczki z miejsca woła: – Łoooo! Bo głowę widać, owszem, na talerzu pośrodku stołu, ale rąk, nóg i całej reszty już nie. Czary? Nie. Lustra. Inne zjawiska falowe? Jasne. Pobawmy się głosem. Ochotnik mówi coś do talerza anteny satelitarnej, tym samym działając jak nadajnik. Inny, będący odbiornikiem, stoi z daleka. I wszyściutko słyszy, nawet szept – o ile ktoś niepożądany nie wejdzie między nich, zakłócając fale. Sensację wywołał srebrzysty walec wysokości człowieka z cienkimi uchwytami, za które trzeba było złapać jedną ręką, drugą chwytając inne dziecko. One łapało kolejne, to jeszcze następne. I tak dalej. Ostatni uczestnik zabawy też ujmował uchwyt walca. A wtedy zaczynały się piski i chichoty, bo każdego w tym kółku… łaskotał delikatnie prąd. Albo bańka wypełniona zielonym płynem. Płynu mało, chyba że ktoś zakręcił pojemnikiem. Wtedy wirująca zielona woda zdawała się wypełniać go aż do samej góry: poddana działaniu siły odśrodkowej wspinała się po ściankach.I tak bez końca, eksperyment za eksperymentem. W końcu jednak trzeba było opuścić tę krainę nauki, bo czekały nas nowe wrażenia w łódzkim Planetarium. Pokaz rozpoczął się od obserwacji nieba i wysłuchania, jak każdy z nas może podziwiać i rozpoznawać planety gołym okiem. Następnie doświadczyliśmy czegoś niezwykłego – lecąc niczym ptaki obejrzeliśmy seans o gwiazdach i planetach, w którym czuliśmy się jak jego bohaterowie. Poznaliśmy również historię lotnictwa – od pierwszych szkiców Leonarda da Vinci, przez wyczyny braci Wright, po loty w kosmos.A gdy już wydawało się, że skończyliśmy, była jeszcze wisienka na torcie, czyli posiłek regeneracyjny w restauracji McDonald’s.Wrażenia? – Ciociu, było mega!Fundacja Adullam urządziła tę wycieczkę w ramach projektu „Życie poza szkołą” realizowanego przez naszą świetlicę w programie Fundusze Europejskie dla Województwa Śląskiego 2021-201”, a współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego „Plus”.