Dlaczego Adullam?

Adullam to miejsce, o którym opowiada Biblia: „I odszedł Dawid stamtąd, i schronił się w jaskini Adullam. A gdy usłyszeli o tym jego bracia wraz z całą rodziną jego ojca, przybyli tam do niego. I zgromadzili się wokół niego wszyscy ludzie uciśnieni i wszyscy zadłużeni oraz wszyscy rozgoryczeni, a on został ich przywódcą. Tak znalazło się przy nim około czterystu mężów” (I Sam. 22, 1-2).

A jaki był początek tej historii? Zacznijmy od skomplikowanej relacji między Dawidem a Saulem. To jedna z najbardziej dramatycznych historii biblijnych. Saul – według Biblii pierwszy król Izraela. Na władcę powołał go prorok Samuel. Zjednoczył rozproszone plemiona izraelskie, tworząc z nich scentralizowaną monarchię. Toczył wojny z Filistynami napadającymi ziemie Izraela; podczas jednej z nich odbył się słynny pojedynek potężnego filistyńskiego wojownika Goliata z Dawidem, młodym żydowskim pasterzem z Betlejem.

 

 

Dzięki zwycięstwu Dawid stał się nie tylko jednym z dowódców Saula, ale i jego ulubieńcem, a nawet zięciem. To właśnie on grając na harfie łagodził ataki szału cholerycznego króla. Ten jednak popadał w coraz większą paranoję, zazdrosny o zdolności i popularność Dawida. Wielokrotnie próbował zabić młodego wojownika, np. rzucając w niego oszczepem albo wysyłając na straceńcze misje. W rezultacie Dawid musiał uciekać z dworu na pustynię. Ostatecznie Saul popełnił samobójstwo po przegranej bitwie z Filistynami na górze Gilboa. Wtedy to Dawid, wybraniec Boga, został namaszczony na nowego króla.

I to z Boskiej woli dołączyli do niego w jaskini Adullam – poza rodziną ojca – inni mężczyźni i ich bliscy. Ludzie odrzuceni, wykluczeni społecznie, którym źle się wiodło z powodu długów, ubóstwa, konfliktów z prawem… Jaskinia Adullam stała się dla nich miejscem nowego początku. Punktem, z którego mogli wyjść, by rozpocząć nowe życie pod opieką młodego władcy. On ich nie odrzucił. Poświęcił im czas i swoje umiejętności, ucząc sztuki wojennej i tworząc drużynę.

Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwej do zrobienia. Wszystko, co było możliwe za Dawida, jest możliwe i dziś. Dlatego we współczesnym świecie istnieje nadzieja dla wielu zagubionych, zadłużonych, wyrzuconych poza nawias społeczeństwa lub zagrożonych wykluczeniem. Nadzieja na zmianę swojego życia na lepsze, podobające się Bogu.

Codziennie do Fundacji zgłaszają się po pomoc osoby podobne do tych z czasów Dawida. Z nich Bóg również może uczynić żołnierzy walczących przeciwko złu, które krzywdzi ludzi i niszczy wszystko, co kocha Bóg.

 

Adullam i Adullam – jedno i drugie prawdziwe

Były dwa miejsca o tej nazwie – miasto i jaskinia. Niedaleko siebie, na terenie Judy, w krainie Szefela, mniej więcej w połowie drogi między Betlejem a Lachisz, około 26 km na południowy zachód od Jerozolimy.

Miasto było bardzo stare. Wznosiło się nad doliną Wadi as-Sur i drogą prowadzącą tamtędy w głąb Judei. Kontrolowało tę trasę, a zatem miało znaczenie strategiczne. Pierwsza o nim wzmianka w Biblii znajduje się w Księdze Rodzaju: pochodzący z Adullam i dlatego nazywany Adullamitą Kananejczyk Chira zostaje towarzyszem Judy, syna patriarchy Jakuba (Rdz 38:1, 2, 12, 20). Kolejna notatka dotyczy wydarzeń 300 lat później: Adullam jest jednym z 31 małych królestw podbitych przez Jozuego (Joz 11:1-15; 12:15). Potem – tak jak inne miasta krainy Szefela – zostaje przydzielone plemieniu Judy (Joz 15:33-35).

Strategiczna rola Adullam wzrosła, gdy w latach 931–914 p.n.e. obwarował je król Rechoboam, wnuk Dawida, syn Salomona. Zostało włączone do grupy 15 twierdz tworzących linię obronną, która otaczała Judeę od zachodu i południa (2Kn 11:5-12). Nie powstrzymała ona jednak inwazji Asyryjczyków w 701 p.n.e. Cała okolica dostała się wówczas pod okupację króla Sancheriba (2Kl 18:13), a Adullam zniszczono. W 612 r. p.n.e. Asyria upadła, jej ziemie przejęli Babilończycy i Medowie. Ich z kolei w 539 r. p.n.e. pokonał władca Persji Cyrus Wielki, a tym samym Judea stała się prowincją jego imperium. W latach 445–433 p.n.e. funkcję namiestnika pełnił tam Nehemiasz, podczaszy Artakserksesa I. Za jego czasów Adullam ponownie zasiedlili Żydzi – ci powracający z niewoli Babilońskiej (Neh 11:30).

Najprawdopodobniej właśnie pozostałości tego miasta znajdują się obecnie w obrębie stanowiska archeologicznego Tall asz-Szajch Madhkur (Chorbat ʽAdullam), a pierwotna nazwa zachowała się w nazwie pobliskich ruin ʽId al-Ma (Mija).

Jaskinia Adullam istnieje do dzisiaj, w środkowym Izraelu, na południe od Bet Szemesz, jakieś 19 km na południowy zachód od Betlejem. To jedna z wielu w okolicy wapiennych formacji tego rodzaju. Niewykluczone, że Dawid znał ją z czasów, gdy był pasterzem. Ponieważ okazuje się stosunkowo trudno dostępna, dobrze posłużyła Dawidowi jako kryjówka przed ludźmi prześladującego go króla Saula. A że jest obszerna, pomieściła również 400 „wykluczonych społecznie”, którzy zgromadzili się przy młodym władcy (1 Sm 22:1-5). Trzech z nich właśnie stąd wyruszyło do zajętego przez Filistynów Betlejem, by przynieść Dawidowi wodę z cysterny przy miejskiej bramie – a tak naprawdę, udowodnić swoją lojalność (1Krn 11:15-19; 12:16). Sam król wykorzystywał jaskinię także później, jako bazę wypadową w czasie walk z Filistynami. Również w czasach pokoju przydawała się mieszkańcom okolicy: Adullam to właściwie cała sieć jaskiń i tuneli, a używano ich jako mieszkań i magazynów. Były zawsze chłodne, nawet podczas letnich upałów.

Obecnie teren ten włączony jest do Rezerwatu Przyrody Adullam, obejmującego pozostałości starożytnych osad na powierzchni ziemi i pod nią.